We schrijven Pasen 1926 als de Herentalse turnkring ‘Vermaak na Arbeid’ naar Nijlen komt voor een demonstratie. De toeschouwers zien een samenwerking van ritme, kracht en beheersing. In een tijd waarin het verenigingsleven het sociale hart van een dorp vormt, slaat zo’n optreden aan. Toenmalig onderpastoor E.H. Heremans vindt dat ook Nijlen een eigen turnkring moet hebben. En zo gebeurt het ook. Jan Van Herck wordt de eerste voorzitter. Hij zal die rol vijftig jaar lang opnemen, van 1926 tot 1976. Na hem komen Jos Verhaegen, Eddy Verhaegen, Rudy Mariën, tijdelijk Willy Van Beylen, opnieuw Rudy Mariën en Wouter Coenen.
De trainingen vinden in de beginperiode plaats in de oude Gildenzaal waar soms 35 tot 40 mannen gelijk turnen. Het lidgeld bedraagt één frank per week, waardoor de club toegankelijk blijft voor iedereen.
Lenig en Vlug maakt faam buiten Nijlen maar komt ook hier op straat De Nijlense turners tonen hun kunnen ook buiten Nijlen, tot in Waterschei toe in 1928. Om daar te geraken, helpt al wie kan. De verplaatsingen naar wedstrijden gebeuren met vrachtwagens. Simon Van Mengsel, aannemer van wegenwerken, vervoert de turners. Als hij verhinderd is, springt Leopold Michiels bij, beter bekend als de zot van Emblem. Soms heeft de vrachtwagen de dag voordien nog grond of mest vervoerd, maar niemand klaagt. Samen vertrekken, samen aankomen en samen presteren, dat is het motto van de jongens van Lenig & Vlug.
Het was ook de tijd van de prijskampen overal en de parades en optochten, ook hier in Nijlen. Begeleid door een drumband, vaak met een lichtjes militaristisch of Christelijk karakter, dat was normaal toen. Iemand zei nog eens tegen ons: “dat zouden we nog eens moeten doen bij het honderdjarig bestaan”. Maar dat is niet meer van deze tijd.
Straffe stoten op heel hoog niveau Het waren dus heel andere tijden dan nu. Onze turners staan bekend om hun lef. Ze laten zich inspireren door rondreizende circussen en proberen allerlei stunts uit. Eén van de opvallendste figuren is Sus van de Rikus. Op zolder bouwt hij een vliegende rekstok, vastgemaakt aan de dakconstructie van het huis. Terwijl hij oefent, kraakt het hele gebouw. Zijn moeder vlucht in paniek naar buiten, bang dat het dak het zal begeven. Die vrees blijkt niet ongegrond! Het dak zakt later zichtbaar door in het midden, een blijvend spoor van zijn turnambitie. Zijn meest roekeloze stunt haalt Sus uit in Mechelen, boven op de Sint-Romboutstoren. Daar doet hij een handstand op de borstwering. Zijn medeturners slaan bleek uit van schrik en vluchten naar beneden.
Eens een turner altijd een turner Vanuit die gedachte groeit het besef dat er binnen Lenig en Vlug ruimte moet zijn voor wie de actieve competitie ontgroeid is, maar de sport en de club niet kan loslaten. En zo ontstaat de veteranenafdeling, aanvankelijk een groep van twaalf leden, maar dit aantal zal al snel meer dan verdubbelen. Voor de leiding wordt aangeklopt bij Emiel Verhaegen. Hij kent de club door en door en heeft zelf al jaren ervaring als turner en begeleider. Met zijn kenmerkende energie en enthousiasme neemt hij de veteranen onder zijn hoede. Als er ook competities komen voor veteranenafdelingen neemt Lenig en Vlug uiteraard deel. De resultaten blijven niet uit. In 1965 worden ze Belgisch kampioen in Halle en later in 1969 opnieuw in Kessel-Lo. Een bijzonder moment volgt in 1976 wanneer 32 Nijlense veteranen optreden in Sint-Amands aan de Schelde.
Als Lenig en vlug ergens present tekent, dan doen ze dat massaal. Op een evenement in Duffel, op een voetbalveld, neemt de Nijlense delegatie meermaals het hele veld in. ‘Amai, dat blijft maar komen die mannen van Nijlen’, laat de presentator zich spontaan en vol bewondering ontvallen.
Ook vrouwen willen turnen Het turnen in clubverband was vele jaren een pure mannenzaak. We zeiden het al, het waren heel andere tijden. Maar die tijden veranderen half jaren ’60 met een initiatief van de Katholieke Arbeidersvrouwen. Er wordt een turncursus voor dames georganiseerd. De interesse is overweldigend, ongeveer driehonderd meisjes en dames schrijven zich begin 1966 in, verdeeld over vier groepen: kleine meisjes, meisjes, juffers en dames. De nieuwe kring kiest voor de naam Lenig en Vlug Meisjes en voor een zelfstandige werking met een eigen bestuur. Door de jaren heen namen Irma Kets, Godelief Kegelaars en Gerda van Peer het voorzitterschap op. Daarnaast was Diane Voorspoels ook heel belangrijk voor de meisjes turnkring.
Later groeit het besef ‘wat we samen doen, dat doen we beter’. Door samen te gaan, kon men middelen bundelen en een sterkere toekomst uitbouwen. In september 2002 werd de stap gezet. Lenig en Vlug start het nieuwe turnseizoen als één vereniging met één bestuur.
Prijzenpakkers worden trainers Nijlense toptalenten steken de kop op en pakken prijzen op provinciaal, Vlaams en nationaal niveau. Onze toppers turnen in Frankrijk en Duitsland. We vergeten ongetwijfeld wat mensen maar we noemen hier Zjef Janssens, Jef en Jan Mariën, Wim Van Roie, Willy Van Tendeloo, Rudy Mariën, Cedric Vercammen, Gerrit Hens, Tom Thysbaert, Tim Bastanie, Ken Verhaegen en Wouter Coenen. Die laatste is nu de voorzitter van de club. Uit deze groep van keurturners komt een nieuwe generatie trainers voort.
Ze komen zelfs uit Rotterdam Want dat is een rode draad, het is niet alleen ‘eens turner, altijd turner’, het is ook ‘eens bij Lenig en Vlug Nijlen, altijd bij Lenig en Vlug Nijlen’. Mensen komen altijd terug op onze turnshows. Zo is er bijvoorbeeld iemand die komt filmen. Die heeft ook altijd bij ons in de club gezeten en die vraagt altijd of zij mag komen filmen. En ze komt altijd, ook al woont ze ondertussen ver weg in Rotterdam.
Of de mensen die het licht en geluid verzorgen, dat zijn mensen die niet (meer) zelf actief turnen, maar die doen dat nog altijd met heel veel inzet. Die pakken daar zelfs verlof voor en die verzetten daar vakanties voor. Ze komen elke keer weer terug meedoen en dat vind ik zo schoon aan de club. Iedereen zorgt voor elkaar.
Vertrouwen geven en krijgen doet vriendschappen groeien Je kan Lenig en Vlug Nijlen niet zomaar een club noemen. Turnen is niet alleen een intensieve sport die veel uren training vraagt, je moet ook op elkaar kunnen vertrouwen. Ik kan daar ook uren op plakken. Als ik samen met Rudy aan het trainen was voor wedstrijden, dan kon dat oplopen tot 16 of zelfs 18 uur per week. En ja, ik moest mijn vertrouwen bij Rudy leggen want hij moest mij helpen en letterlijk opvangen van op twee of drie meter hoog als het nodig is. Dat is vertrouwen geven en vertrouwen krijgen en zo ontstaan vriendschappen.
Ook de club is lenig en flexibel Net als de turners is ook de club in zijn geheel flexibel. De nadruk verschoof al van groepsturnen naar individueel turnen en nu is acrogym heel populair. Daar moeten en willen we ook in meegaan, met steun van de federatie. We scholen ons bij, we leren bij en we sleutelen zo aan wat we allemaal kunnen aanbieden aan onze turners. Dat en inzetten op verjonging, bij trainers maar ook in het bestuur. Maar wat wel altijd zal blijven, we blijven gaan voor dat pure plezier dat sport en spel biedt. Samen met discipline en respect voor mekaar, dat helpt onze turners ook in het leven buiten de club zeker en vast vooruit!
The Greatest Show, drie voorstellingen op 28 en 29 maart 2026
Lenig & Vlug Nijlen viert haar 100-jarig bestaan met een unieke turn- en dansshow: ‘The Greatest Show’. Verwacht een avond vol spektakel, muziek, acrobatie en emotie, gebracht in een meeslepende totaalshow in samenwerking met de Koninklijke Harmonie Sint-Cecilia en dansstudio d’Academie.
Zaterdag 28 maart 2026 – 13.30 uur Zaterdag 28 maart 2026 – 18.30 uur Zondag 29 maart 2026 – 13.30 uur
Tickets en info: www.lenigenvlug.be